ملولی اصفهانی

ملولی اصفهانی. [ م َ ی ِ اِ ف َ ] ( اِخ ) خلیفه میر اسداﷲ ( متوفی به سال 969 هَ. ق. ). ازشاعران دوره شاه طهماسب صفوی بوده است. از اوست:
طرفه حالی است که آن آتش سوزان ز برم
دورتر می رود و بیشترم می سوزد.
و نیز:
رفت قاصد که برد نام مرا گفت خموش
این خط نامه سیاهی است که من می دانم
رفتن از قهر به شب آمدن از مهر به روز
عذر بدتر ز گناهی است که من می دانم.
رجوع به تذکره صبح گلشن و قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ سخنوران شود.