لغت نامه دهخدا
ملقات. [ م َ ل َ ] ( ع اِ )ج ِ مَلَقة. ( از اقرب الموارد ). رجوع به ملقة شود.
ملقاة. [ م َ ] ( ع اِ ) شعبه سر زهدان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج، ملاقی. ( ناظم الاطباء ).
ملقاة. [ م ُ ] ( ع ص ) هر چیز استعمال شده و افکنده شده. ( ناظم الاطباء ).
