ملحاده
کلمه ملحادة در زبان عربی به معنای طعنه زننده در دین است و در واقع، این واژه صیغه مبالغه است که به شدت و تکرار در نقد و اعتراض نسبت به اصول دینی اشاره دارد. به عبارت دیگر، «ملحادة» به کسی گفته می‌شود که به طور خاص به اصول و عقاید دینی توهین می‌کند یا از آنها به شدت انتقاد می‌کند. در لغت‌نامه‌ها و منابع دینی، این واژه به نوعی رفتار یا سخن اطلاق می‌شود که در آن، فرد با چالش‌های شدید و دشمنی با مفاهیم دینی روبرو است. این امر معمولاً در جوامع دینی به شدت محکوم است و به عنوان یک رفتار نابهنجار و ناپسند به حساب می‌آید. در زبان‌شناسی عربی، واژه ملحادة از ریشه لحد (که به معنای انحراف یا انحراف از مسیر درست است) گرفته شده و صیغه مبالغه آن، نشانگر شدت و تکرار در این نوع طعن و انحراف از مسیر دینی است. در متون دینی اسلامی، به چنین افرادی که به گونه‌ای آشکارا و شدید به دین و آموزه‌های آن حمله می‌کنند، معمولاً عنوان «ملحد» اطلاق می‌شود. واژه «ملحد» در زبان عربی به کسانی اطلاق می‌شود که به طور آشکارا به اصول دینی توهین می‌کنند یا آموزه‌های دینی را رد می‌نمایند.
مترادف‌ها
الحاد، کفر، بی‌دینی
متضادها
ایمان، دینداری
لغت نامه دهخدا
( ملحادة ) ملحادة. [ م ِ دَ ] ( ع ص ) طعنه زننده در دین، صیغه مبالغه است. ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با ملحاده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون کلامی قرون وسطی، اصطلاح ملحاده برای توصیف کسانی به کار می‌رفت که از مسیر عقاید سنتی و اعتقادات رسمی دین منحرف شده بودند.
💡 بحث‌های طولانی و گاهی خشونت‌آمیز درباره ملحاده و عقاید خارج از دین، از ویژگی‌های بارز مناظرات مذهبی در دوران‌های باستان بود.
💡 تاریخ مذهب نشان می‌دهد که اتهام ملحاده اغلب به عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان فکری و عقاید نوظهور در جوامع بسته استفاده می‌شد.
