ملامیه

لغت نامه دهخدا

ملامیه. [ م َ می ی َ ] ( اِخ ) گروهی هستند که باطن خود را در ظاهر خود آشکار نکنند. ( ازتعریفات جرجانی ). و رجوع به ملامتیان و ملامتی شود.