لغت نامه دهخدا
( مقیظة ) مقیظة. [ م َ ظَ ] ( ع اِ ) گیاهی که تا تابستان سبزباشد. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). گیاهی که تا تابستان سبز ماند اگر چه گیاهان دیگر شروع به خشکیدن کنند و سبزیها خشک شده باشند. ( از اقرب الموارد ).
( مقیظة ) مقیظة. [ م َ ظَ ] ( ع اِ ) گیاهی که تا تابستان سبزباشد. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). گیاهی که تا تابستان سبز ماند اگر چه گیاهان دیگر شروع به خشکیدن کنند و سبزیها خشک شده باشند. ( از اقرب الموارد ).