لغت نامه دهخدا
مقفار. [ م ِ ] ( ع ص ) بیابان بی آب و گیاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مفازة مقفار؛ بیابانی خالی. ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟