لغت نامه دهخدا
مقصال. [ م ِ ] ( ع ص ) تیغ بران. ( آنندراج ). سیف مقصال، شمشیر بران. ( ناظم الاطباء ). || زبان تیز گویا. ( آنندراج ). لسان مقصال؛ زبان تیز گویا. ( ناظم الاطباء ).
مقصال. [ م ِ ] ( ع ص ) تیغ بران. ( آنندراج ). سیف مقصال، شمشیر بران. ( ناظم الاطباء ). || زبان تیز گویا. ( آنندراج ). لسان مقصال؛ زبان تیز گویا. ( ناظم الاطباء ).