مقبو

مقبو. [ م َ ب ُوو ] ( ع ص ) مضموم و درهم کشیده شده. مقبوة. ( ناظم الاطباء ). اسم مفعول است. خلیل گوید: نبرة مقبوة؛ ای مضمومة. ( اقرب الموارد ) ( محیط المحیط ). و رجوع به مقبوة شود.