لغت نامه دهخدا
مقاوس. [ م ُ وِ ] ( ع ص ) اسب تازنده و رهاکننده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). اسب تازنده و رهاکننده آن. ( ناظم الاطباء ). رهاکننده عنان اسب را. ( از اقرب الموارد ). || اندازه گیرنده میان دو چیز. ( آنندراج ).
مقاوس. [ م َ وِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِقوَس. ( ناظم الاطباء ) ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به مقوس شود.
