لغت نامه دهخدا
مقاء. [ م َق ْ قا ] ( ع ص ) ران بی گوشت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ): فخذ مقاء؛ ران بی گوشت. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || زن بلندقامت. ج، مُق. ( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به مق شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟