مفقئه

لغت نامه دهخدا

( مفقئة ) مفقئة. [ م ُ ف َق ْ ق ِ ءَ ] ( ع ص ) سیل که بشکافد زمین را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیط المحیط ).