لغت نامه دهخدا
مفضوخ. [ م َ ] ( ع ص ) شکسته. ( ناظم الاطباء ): بسر مفضوخ؛ غوره خرمای شکسته. ( منتهی الارب ). || چشم کور کرده. || آب یک دفعه ریخته. ( ناظم الاطباء ).
مفضوخ. [ م َ ] ( ع ص ) شکسته. ( ناظم الاطباء ): بسر مفضوخ؛ غوره خرمای شکسته. ( منتهی الارب ). || چشم کور کرده. || آب یک دفعه ریخته. ( ناظم الاطباء ).