مفسران شافعیه

[ویکی فقه] مفسران شافعیه به مفسران دارای مسلک شافعی گفته می شود.
عده ای از دانشمندان شافعی با توجه به مبانی فکری و فقهی خود تفسیر قرآن نوشته اند؛ مانند:۱. حسین بن مسعود بغوی (م۴۶۴ ق) صاحب تفسیر معالم التنزیل (تفسیر بغوی)؛۲. محمد بن عمر بن حسین رازی، معروف به فخر رازی (متوفای ۶۰۶ ق) صاحب تفسیر مفاتیح الغیب (التفسیر الکبیر)؛۳. ناصرالدین عبدالله عمر بیضاوی (م۶۸۵ ق) صاحب تفسیر انوار التنزیل و اسرار التاویل (تفسیر بیضاوی)؛۴. اسماعیل بن کثیر دمشقی (م۷۷۴ ق) نویسنده تفسیرالقرآن العظیم (تفسیر ابن کثیر)؛۵. محمد رشید رضا (م۱۳۵۴ق) نگارنده تقریرات استاد محمد عبده، معروف به المنار فی تفسیر القرآن؛۶. احمد بن مصطفی مراغی (م۱۳۶۱ ق) مؤلف تفسیر مراغی؛۷. محمد بن عمر نووی جاوی (م۱۳۱۶ق) صاحب تفسیر مراح لبید لکشف معنی القرآن المجید؛۸. جلال الدین عبدالرحمان سیوطی (م۹۱۱ ق) صاحب تفسیر الدر المنثور فی التفسیر بالماثور؛۹. ابوالطیب محمد بن علی سید محمدصدیق حسن خان قنوچی (م۱۲۸۹ق) نویسنده تفسیر نیل المرام من تفسیر آیات الاحکام؛۱۰. محمدعلی سایس (م۱۳۹۶ هـ. ق) مؤلف تفسیر آیات الاحکام.
عناوین مرتبط
تفاسیر شافعیه؛تفسیر شافعیه.