لغت نامه دهخدا
( مفاناة ) مفاناة. [ م ُ ] ( ع مص ) همدیگر نرمی کردن و آشتی نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مدارا کردن با کسی و نرمی نمودن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || آرام دادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ).