ملاخاه

( ملاخاة ) ملاخاة. [ م ُ ] ( ع مص ) با هم دوستی کردن و خلاف ورزیدن. لِخاء. || با هم نرمی کردن و آسان فراگرفتن کار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نرمی کردن. ( از اقرب الموارد ). || برافژولیدن بر یکدیگر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). برانگیختن و تحریک کردن بر کسی. ( از اقرب الموارد ). || دروغ گفتن و به دروغ آراستن سخن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || نمامی کردن. از لغات اضداد است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). نمامی کردن. ( ناظم الاطباء ). سخن چینی کردن و آن ضد معنی اول است. ( از اقرب الموارد ).