لغت نامه دهخدا
( مفاقهة ) مفاقهة. [م ُ ق َ هََ ] ( ع مص ) با یکدیگر فاپژوهیدن علم. ( تاج المصادر بیهقی ). با یکدیگر بحث کردن در علم فقه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مباحثه کردن در فقه با کسی و بر او غلبه کردن. ( از اقرب الموارد ).
( مفاقهة ) مفاقهة. [م ُ ق َ هََ ] ( ع مص ) با یکدیگر فاپژوهیدن علم. ( تاج المصادر بیهقی ). با یکدیگر بحث کردن در علم فقه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مباحثه کردن در فقه با کسی و بر او غلبه کردن. ( از اقرب الموارد ).