لغت نامه دهخدا
( مغیبة ) مغیبة. [ م ُ ب َ ] ( ع ص ) آن زن که شویش غایب بود. ( مهذب الاسماء ): امرأة مغیبة؛ زن که شوی او غایب باشد. مُغیب یا مُغیِب. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( مغیبة ) مغیبة. [ م ُ ب َ ] ( ع ص ) آن زن که شویش غایب بود. ( مهذب الاسماء ): امرأة مغیبة؛ زن که شوی او غایب باشد. مُغیب یا مُغیِب. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).