مغیاز

لغت نامه دهخدا

مغیاز. [ م ِغ ْ / م َغ ْ ] ( اِ ) به معنی شاگردانه است و آن دو سه پولی است که به طریق انعام بعد از اجرت استاد به شاگرد دهند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). مصحف فغیاز و بغیاز. ( حاشیه برهان چ معین ). و رجوع به فغیاز و بغیاز شود.