مغواه
لغت نامه دهخدا
( مغواة ) مغواة. [ م ُ غ َوْ وا ] ( ع اِ ) جای که راه گم کنند در آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). جایی که در آن راه را گم می کنند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج، مغاوی، مُغَوَّیات. ( اقرب الموارد ). || مغاکی و کنده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مغاکی که جهت گرفتن جانوران وحشی می کنند. ( ناظم الاطباء ).
- امثال:
من حفر مغواة وقع فیها. ( منتهی الارب ).
مغواة. [ م ِغ ْ ] ( ع اِ ) جای که راه گم کنند در آن. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
جمله سازی با مغواه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در تمام طول جلسه سعی داشت با بیان حرفهای مغواه و غیرواقعی، توجه حاضران را از موضوع اصلی و مهم بحث منحرف کند.
💡 پلیس پس از تحقیقات گسترده متوجه شد که ادعاهای آن مرد، صرفاً یک داستان مغواه برای فرار از مسئولیتهای قانونی و اخلاقی خود بوده است.
💡 نباید در مورد مسائل حساس اجتماعی با استفاده از اخبار مغواه و شایعات بیاساس، باعث ایجاد نگرانی و آشفتگی در میان مردم و جامعه شد.