مغالطه مصادره بر مطلوب

[ویکی فقه] مغالطه مصادره بر مطلوب، یکی از اقسام مغالطه تالیف قیاسی بوده و عبارت است از این که نتیجه قیاس عین صغری یا کبرای قضیه باشد.
مغالطه بر دو قسم است:۱. مغالطه لفظی؛۲. مغالطه معنوی.و مغالطه معنوی نیز بر دو قسم است:۱. مغالطه تالیف قضایا؛۲. مغالطه در اجزای قضیه.مغالطه تالیف قضایا به دو دسته تقسیم می شود:۱. مغالطه جمع مسائل در یک مسئله؛۲. مغالطه تالیف قیاسی.
توضیح اصطلاح
مغالطه مصادره بر مطلوب از اقسام مغالطه تالیف قیاسی است. و آن عبارت است از این که مطلوب (نتیجه) قیاس را عینا یکی از مقدمات قرار دهیم البته ممکن است به علت رواج و تداول موضوع در اذهان، ظاهرا چنین نشان ندهد. مثلا: هر انسانی بشر است و هر بشری ضاحک است. نتیجه این که هر انسانی ضاحک است. در این قیاس نتیجه، عین کبری است. اشتباهی که در این قیاس پدید آمده ناشی از فرق لفظی بشر و انسان است. این فرق لفظی در ذهن مبتدیان این گمان را بر می انگیزد که این دو لفظ در معنا هم متفاوت اند.
اقسام مصادره به مطلوب
مصادره به مطلوب یا به صورت آشکار و صریح است و یا به صورت پنهان و خفی. مصادره آشکار، معمولا در قیاس بسیط واقع می شود مانند مثالی که ذکر کردیم. مصادره پنهان، معمولا در قیاس های مرکب اتفاق می افتد… هر چه فاصله نتیجه از مقدمات زیادتر باشد، به همان نسبت مصادره، پنهان تر و به قبول مخاطب نزدیک تر است.
مستندات مقاله
...