لغت نامه دهخدا
( معقرة ) معقرة. [ م َ ق َ رَ ] ( ع ص ) ارض معقرة؛ زمین بسیارکژدم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( معقرة ) معقرة. [ م َ ق َ رَ ] ( ع ص ) ارض معقرة؛ زمین بسیارکژدم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).