لغت نامه دهخدا
معجال. [ م ِ ] ( ع ص ) ناقه ای که قبل از تمام شدن سال بچه آرد که زنده ماند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آبستنی که پیش از موعد وضع حمل کند. ( از اقرب الموارد ). || ناقه که چون پا در رکاب نهند بجهد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ذیل اقرب الموارد ).
