معایاه

( معایاة ) معایاة. [ م ُ ] ( ع مص ) سخن و جز آن دشوار آوردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). سخنی آوردن که مقصود از آن را نتوان فهمید. ( از اقرب الموارد ).