معاجزه

مترادف‌ها

معجزه

متضادها

عادی، طبیعی

لغت نامه دهخدا

( معاجزة ) معاجزة. [ م ُ ج َ زَ ] ( ع مص )بر کسی پیشی گرفتن در کاری. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ). بر کسی پیشی گرفتن. ( ترجمان القرآن ) ( از اقرب الموارد ). با همدیگر نبرد کردن در سبقت و پیشی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || مبادرت کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || رفتن کسی چنانکه نتوان به وی رسیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || میل کردن به سوی چیزی و گویند عاجز الی ثقة؛ ای مال. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || کار خویش به یک بار با کسی گذاشتن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) ( المصادر زوزنی ) ( یادداشت ایضاً ).

جمله سازی با معاجزه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در متون دینی و تاریخی، مفهوم معاجزه به عنوان عملی غیرعادی تعریف می‌شود که برای اثبات حقانیت پیامبران و مقابله با ادعاهای دروغین مطرح می‌گردد.

💡 بسیاری از مردم در دوران باستان، پدیده‌های طبیعی عجیب را به عنوان یک معاجزه الهی تعبیر می‌کردند، بدون اینکه بدانند علت آن‌ها علمی است.

💡 تحلیل‌های جامعه‌شناختی نشان می‌دهد که اعتقاد به معاجزه می‌تواند نقش مهمی در شکل‌گیری هویت مذهبی و انسجام اجتماعی گروه‌های مختلف در طول تاریخ ایفا کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران