مطاعنه

لغت نامه دهخدا

( مطاعنة ) مطاعنة. [ م ُ ع َ ن َ ] ( ع مص ) با کسی نیزه زدن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ): این معاتبات به مطاعنات و مضاربات رسید. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 192 ). رجوع به طعان شود.