لغت نامه دهخدا
مضبوع. [ م َ ] ( ع ص ) حمار مضبوع؛ خر که او را کفتار خورده باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
مضبوع. [ م َ ] ( ع ص ) حمار مضبوع؛ خر که او را کفتار خورده باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).