لغت نامه دهخدا
( مضاحاة ) مضاحاة. [ م ُ ] ( ع مص ) آمدن کسی را وقت چاشت. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ): ضاحاه مضاحاةً و ضحاءً؛ هنگام چاشت آمد او را. ( ناظم الاطباء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟