مضابث

لغت نامه دهخدا

مضابث. [ م َ ب ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِضْبَث. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ): مضابث الاسد؛ ناخنهای شیر. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).