مصمئکه

( مصمئکة ) مصمئکة. [ م ُ م َ ءِک ْ ک َ ] ( ع ص ) زمین ترشده از باران. ( آنندراج ). نعت فاعلی از اِصْمِئْکاک.گویند: الارض مصمئکة و السماء مستویة؛ یعنی زمین تر است از باران و آسمان لایق باران. ( از منتهی الارب ).