لغت نامه دهخدا
مصفور. [ م َ ] ( ع ص ) گرسنه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ). || کسی که صفرا در وی جمع شده باشد. ( ناظم الاطباء ). بیمار صفار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آن که شکم او زرداب ناک باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || زرع مصفور؛ کشته آسه زده. ( مهذب الاسماء ).
