فرهنگ معین
(مَ خَ ) [ ع. مشیخة ] (مص ل. ) ۱ - پیر شدن. ۲ - شیخ گردیدن.
(مَ خَ ) [ ع. مشیخة ] (مص ل. ) ۱ - پیر شدن. ۲ - شیخ گردیدن.
پیران صاحب کتاب که از آن ها احادیثی نقل شده.
( مصدر ) ۱ - پیرشدن. ۲ - گردیدن یا مشیخت اسلام. شیخ الاسلام بودن شیخ الاسلامی. ۳- ( اسم ) جمع شیخ. ۴- عدهای از شیوخ را گویند که صاحب کتاب باشند و از آنها احادیثی نقل شده باشد یافقیهانی که اسانید ایشان مستند برواتی باشد که از آنان روایت دارند.
مشیخة
پیر شدن.
شیخ گردیدن.