لغت نامه دهخدا
مشلیق. [ م ِ ] ( ع ص ) کسی که وقت خنده دهن را بسیار وا نماید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کسی که هنگام خنده دهان را باز کند. ( از اقرب الموارد ).
مشلیق. [ م ِ ] ( ع ص ) کسی که وقت خنده دهن را بسیار وا نماید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کسی که هنگام خنده دهان را باز کند. ( از اقرب الموارد ).