لغت نامه دهخدا
مستیمن. [ م ُ ت َ م ِ ]( ع ص ) مبارک شونده. ( از منتهی الارب ). تبرک کننده. ( ازاقرب الموارد ). || سوگنددهنده. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیمان شود.
مستیمن. [ م ُ ت َ م ِ ]( ع ص ) مبارک شونده. ( از منتهی الارب ). تبرک کننده. ( ازاقرب الموارد ). || سوگنددهنده. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیمان شود.