کلمهی «مستوشره» در فارسی، اسم مؤنث است و به معنای زنی است که عمل تیز و تنک کردن دندانها را انجام میدهد تا دندانها را کوچکتر و ظریفتر نشان دهد. این واژه در منابع قدیمی مانند «منتهیالارب» و «اقرب الموارد» آمده و ریشه آن به «استئشار» بازمیگردد، که به معنای انجام دادن عملی خاص یا اقدام کردن در کاری است. «مستوشره» معمولاً به زنانی گفته میشد که در فرهنگ گذشته، در زمینه آرایش دندانها و زیبایی دهان فعالیت میکردند و با مهارت خود دندانها را طوری شکل میدادند که سن فرد کمتر یا زیبایی دندانها بیشتر به نظر برسد. این واژه بیشتر در متون تاریخی، پزشکی یا فرهنگی قدیم به چشم میخورد و کاربرد آن در زبان امروز بسیار محدود و تخصصی است.
مستوشره
لغت نامه دهخدا
( مستوشرة ) مستوشرة. [ م ُ ت َ ش ِ رَ ] ( ع ص ) تأنیث مستوشر. زنی که تیز و تنک کردن خواهد دندان را تا کم سن نماید. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استئشار شود.