مستضی ٔبنورا

لغت نامه دهخدا

مستضی ٔبنورا. [ م ُ ت َ ءُ ب ِ رِل ْ لاه ] ( اِخ ) ( الَ... ) ابن اسماعیل بن محمدشریف حسنی، از ملوک سجلماسه علوی در مغرب. بسال 1151 هَ. ق. برادر او ابن عربیه از سلطنت خلع شد و مردم با وی بیعت کردند و بسال 1164 هَ. ق. از سلطنت کناره گیری کرد و در شهر آصیلا سکنی گزید و به تجارت پرداخت و سرانجام در سال 1173 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ج 8 ص 106 از الاستقصاء و اتحاف و اعلام الناس ).