لغت نامه دهخدا
( مستثناة ) مستثناة. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) مؤنث مستثنی که نعت مفعولی است از مصدر استثناء. ج، مستثنیات. رجوع به مستثنی و استثناء شود.
( مستثناة ) مستثناة. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) مؤنث مستثنی که نعت مفعولی است از مصدر استثناء. ج، مستثنیات. رجوع به مستثنی و استثناء شود.