لغت نامه دهخدا
مسبند. [ م َ ب َ / م ُ ب َ ] ( ص ) شخصی را گویند که پای بند کسی یا چیزی شده باشد که بواسطه آن کس یا آن چیز به جائی نتواند رفت. ( برهان ) ( آنندراج ). ظاهراً مصحف هسبند است که امروز نیز به معنی عاشق و شیفته کسی یا چیزی مستعمل است. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
