لغت نامه دهخدا
مزعق. [ م ِ ع َ ] ( ع اِ ) آلتی که بدان زمین کاوند. || ( ص ) شتاب. سیرٌ مزعق؛ رفتار شتاب. نزع فی القوس نزعاً مزعقاً؛ یعنی به سرعت کشید کمان را. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟