لغت نامه دهخدا
( مریئة ) مریئة. [ م َ ءَ ] ( ع ص ) مؤنث مری ٔ. ( از اقرب الموارد ). رجوع به مری شود. || أرض مریئة؛ زمین خوش هوا. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
مریئة. [ م ُ رَی ْ ءَ ] ( ع اِ مصغر ) مصغر امرأة. ( اقرب الموارد ). زن خرد و کوچک. ( ناظم الاطباء ).