مرکوک

مرکوک. [ م َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رَک.رجوع به رک شود. || سقاء مرکوک؛ مشک مروسیده اصلاح یافته. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).