لغت نامه دهخدا
مرکوک. [ م َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رَک.رجوع به رک شود. || سقاء مرکوک؛ مشک مروسیده اصلاح یافته. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟