مرکضه

لغت نامه دهخدا

( مرکضة ) مرکضة. [ م ِ ک َ ض َ ] ( ع اِ ) بازوی کمان. ( منتهی الارب ). جانب و کناره قوس. ( ازاقرب الموارد ). || ( ص ) اسب که زمین را به پایهای خود کند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).