معنی مرغوبه | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

( مرغوبة ) مرغوبة. [ م َ ب َ ] ( ع ص ) مرغوبه. تأنیث مرغوب، نعت مفعولی از مصدر رغب و رغبة. رجوع به مرغوب و رغب و رغبة شود.

( اسم ) مونث مرغوب: در مساحت ضیعتهای ایشان و عده های مرغوبه داد. جمع: مرغوبات.