لغت نامه دهخدا
( مرعیة ) مرعیة. [ م َ عی ی َ ] ( ع ص ) مرعیه. تأنیث مَرعی که نعت مفعولی است از مصدر رعی و رعایة. رجوع به مرعی و رعی و رعایة شود. || قابل توجه و قابل پاس داشتن. ( ناظم الاطباء ).
- مصالح مرعیه؛ کارهای قابل توجه. ( ناظم الاطباء ).
( مرعیة ) مرعیة. [ م َ عی ی َ ] ( ع ص ) مرعیه. تأنیث مَرعی که نعت مفعولی است از مصدر رعی و رعایة. رجوع به مرعی و رعی و رعایة شود. || قابل توجه و قابل پاس داشتن. ( ناظم الاطباء ).
- مصالح مرعیه؛ کارهای قابل توجه. ( ناظم الاطباء ).
