لغت نامه دهخدا
مرعث. [ م ُ رَع ْ ع َ ] ( ع ص ) دیک مرعث؛ خروس دارای رعثة و ریش. || صبی مرعث؛ کودک قرط وگوشواره دار. ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم االاطباء ).
مرعث. [م ُ رَع ْ ع َ ] ( اِخ ) نام شاعری. ( منتهی الارب ). لقب بشاربن برد فارسی شعوبی است. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
