این کلمه واژهای عربی است که در منابع لغوی چند معنا برای آن ذکر شده است. در برخی کتابهای لغت، مرشاء به عنوان مؤنث «أمرش» آمده و به معنای فرد شریر و بدطینت به کار رفته است. در این کاربرد، واژه برای توصیف شخصی است که رفتار ناپسند یا آزاردهنده دارد. معنای دیگر آن به حیوانی گزنده و درنده اشاره دارد، یعنی هر حیوانی که نیش یا آسیبرسان باشد. در این صورت، مرشاء به صفتی برای حیوانات عقور و خطرناک اطلاق میشود. همچنین در برخی منابع، این واژه برای توصیف زمین بسیار گیاه و پُررُست به کار رفته است. در این معنا، مرشاء به زمینی گفته میشود که انواع گیاهان در آن به فراوانی روییده باشد. بنابراین کاربرد آن بسته به سیاق جمله متفاوت است. این واژه میتواند صفت انسان، حیوان یا حتی زمین باشد. به طور کلی، «مرشاء» در لغت به معنای شریر، گزنده یا زمین پُرگیاه آمده است.
مرشاء
لغت نامه دهخدا
مرشاء. [ م َ ] ( ع ص ) مؤنث أمرش به معنی شریر. ج، مُرْش. ( از اقرب الموارد ). || گزنده و عقور از هر حیوان که باشد. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || زمین بسیارگیاه. ( منتهی الارب ). زمینی که اقسام گیاهان به فراوانی در آن باشد. ( از اقرب الموارد ).
