«فروغ کاشانی» نام ادبی ابوالقاسمخان، شاعر دوره قاجار و از خاندان اهل ادب کاشان است که در تذکرههای شعرا از او یاد شده است. او فرزند ملکالشعرا فتحعلیخان و برادر محمدحسینخان عندلیب، ملکالشعرای ثانی، بود و در خانوادهای پرورش یافت که شعر و ادب در آن جایگاه مهمی داشت. فروغ کاشانی بخشی از عمر خود را در خراسان گذراند و در آنجا در خدمت احمدعلیمیرزا والی خراسان بود و به دربار او وابستگی ادبی داشت. پس از درگذشت احمدعلیمیرزا، به تهران رفت و زندگی آرام و گوشهگیرانهای را برگزید و از معاشرت با اهل منصب و قدرت کناره گرفت. این کنارهگیری نشان میدهد که او بیشتر به زندگی ادبی و شخصی علاقه داشت تا حضور در دربار و رقابتهای رسمی شاعران. از آثار او مجموعه مستقلی باقی نمانده، اما بخشی از اشعارش در کتاب مجمعالفصحاء نقل شده است. اشعار او از نظر سبک در چارچوب سنت شعر دوره قاجار قرار میگیرد و بیشتر رنگ و بوی قصیده و غزل دارد. نام «فروغ» در تخلص او به معنی روشنایی و درخشندگی است و با فضای ادبی و شاعرانه آثارش هماهنگی دارد. در تذکرهها از او به عنوان شاعری اهل فضل و از خاندان ملکالشعرا یاد شده است.
فروغ کاشانی
لغت نامه دهخدا
فروغ کاشانی. [ ف ُ غ ِ ] ( اِخ ) ابوالقاسم خان فرزند ملک الشعرا فتحعلی خان و برادر ملک الشعرای ثانی محمدحسین خان عندلیب است. قسمتی از عمر خود را در خراسان بخدمت احمدعلی میرزا والی آن ایالت گذراند و پس از مرگ وی به تهران آمد و در تهران عزلت گزید و از معاشرت ارباب مناصب دوری کرد. قسمتی از اشعار او در مجمع الفصحاء هدایت نقل شده است. رجوع به مجمع الفصحاء ج 2 ص 370 به بعد شود.
فرهنگ فارسی
ابوالقاسم خان فرزند ملک الشعرا فتحعلی خان و برادر ملک الشعرای بهار ثانی محمد حسین خان عندلیب است.
