لغت نامه دهخدا
مرداوژن. [ م َ اَ ژَ ] ( نف مرکب ) مردافکن. شجاع. بهادر. پهلوان. رجوع به مردافکن شود:
زره پوش خفتند مرداوژنان
که بستر بود خوابگاه زنان.سعدی.تو در پنجه شیر مرداوژنی
چه سودت کند پنجه آهنی.سعدی.
مرداوژن
فرهنگ معین
(مَ اُ ژَ ) (ص مر. ) دلیر، نیرومند.
فرهنگ عمید
= مردافکن: ببر گُردافکن است و شیرشکار / شیر مرداوژن است و ببرشکر (مسعودسعد: ۲۱۸ ).
ویکی واژه
دلیر، نیرومند.
