مذید
متضادها
ناقص، کم
لغت نامه دهخدا
مذید. [ م ُ ] ( ع ص ) شخصی که اعانت کند دیگری را در راندن شتران. ( آنندراج ). معین. ( یادداشت مؤلف ). آنکه کمک در راندن می کند. ( ناظم الاطباء ). نعت فاعلی است از اذادة. رجوع به اذادة شود.
فرهنگ فارسی
آنکه کمک در راندن کند