لغت نامه دهخدا
مذارت. [ م ُ ذارْ رَ ] ( ع مص ) مذارة. ذرار. بدخو شدن. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به مذارة شود.
مذارة. [ م ُ ذارْ رَ ] ( ع مص ) بدخو گردیدن شتر. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). مُذارّ شدن ناقه. ( از اقرب الموارد ). رجوع به مُذارَّت و نیز رجوع به مذار شود.
