لغت نامه دهخدا
مدقس. [ م ِ دَ ] ( ع اِ )ابریشم. ( منتهی الارب ). رجوع به دزی ج 2 ص 575 شود.
مدقس. [ م ِ ق َ ] ( ع ص ) جمل مدقس؛ شتر درشت بسیارراننده. ( منتهی الارب ). شتر درشت راهوار. ( ناظم الاطباء ). شدیدالدفوع. ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). ج، مداقیس.